Darwin's dream 3 (brother's in law) - 2024

 

Scarabee, stichting voor kunst en landschap is een Renkumse kunstorganisatie opgericht in 2003 door een aantal bevlogen kunstenaars. Doel van de stichting is een podium te faciliteren voor kunstenaars van verschillende kunstdisciplines en publiek in contact te brengen met kunst en kunstenaars.

Sinds een aantal jaren is het 'hoofdkwartier' en expositieruimte van Scarabee te vinden in gebouw H29 op De Hes (Arnhem buiten). De komende kerstmarkt getiteld Afgestoft en splinternieuw is de laatste Scarabee presentatie op deze locatie. Daarna zal Scarabee verhuizen naar een mij nog onbekende locatie. Misschien dat ik later deze week daar meer over hoor. 

Op de Hes zullen de meeste  gebouwen het komend jaar worden gesloopt en zal er op termijn nieuwbouw worden verwezenlijkt. Momenteel werken er in een aantal gebouwen nog tiental kunstenaars en vormgevers, waaronder ikzelf.  We zijn nog op zoek naar een nieuwe werkplek. Mocht je in de omgeving van Oosterbeek/Arnhem een ruimte beschikbaar hebben die geschikt is als atelierruimte, laat het me dan weten. Mijn mailadres of telefoonnummer zijn hierboven te vinden.     

 

 

ANSELM

Vorige week zag ik de de 3D-versie van de documentairefilm Anselm, geregistreerd door Wim 

Wenders. Wenders maakt een prachtig film over de duitse kunstenaar Anselm Kiefer. Wat de film voor 

mij met name de moeite waard maakte was het een 3D film is. Dat maakt de het werk en Kiefer's 

ateliers zeer tastbaar. We worden niet overvoerd met duiding maar er is vooral veel te zien. Ondanks 

dat ik mijn bedenkingen heb over de maat van veel van zijn (en van zijn duitse generatiegenoten) 

werken is deze film echt een aanrader. Maar kijk wel de 3D versie.

 

ARNHEMSE KUNSTENAARS

Fotograaf Kees Tabak heeft vele beroemde popsterren voor zijn lens gehad. Momenteel is hij bezig met 
een serie over Arnhemse kunstenaars. In dat kader heeft hij mij ook gefotografeerd. 
De foto is afgelopen winter genomen op mijn onverwarmde atelier op Arnhems Buiten, vandaar de
 muts. Het is een mooi portret geworden, zie hieronder.
Voor meer informatie over Kees Tabak en de serie Arnhemse kunstenaars 
zie:     https://www.keestabak.nl

WORK IN PROGRESS

Jésus à l'Hôpital 2022/2023

Op deze blog is regelmatig iets te lezen over en te zien van de beeldenserie Jésus à l'Hôpital. 
Deze serie groeit gestaag, ik ben in 2014 begonnen en momenteel bestaat de serie uit 148 beelden. Vorige week heb ik een groot aantal beelden die ik dit en vorig jaar gemaakt heb eindelijk gefotografeerd. Hieronder vind je een selectie van die foto's. 

Jésus à l'Hôpital b148 - 2023

20 x 22 x 6cm

Jésus à l'Hôpital b147 - 2023

14 x 12 x 4cm

Jésus à l'Hôpital b145 - 2023

  8,5 x 10,5 x 4cm

Jésus à l'Hôpital b143 - 2023

10,5 x 9 x 3cm

Jésus à l'Hôpital b134 - 2022

16 x 12 x 7cm

Jésus à l'Hôpital b129 - 2022

19 x 17 x 5cm

Jésus à l'Hôpital b123 - 2022

26 x 22 x 8cm

Jésus à l'Hôpital b122 - 2022

22 x 24 x 6cm

Jésus à l'Hôpital b119 - 2023

     18 x 14 x 5cm

 

DON QUICHOT

Don Quichot (Spaans: Don Quijote of Quixote), voluit De vernuftige edelman Don Quichot van La Mancha, is de door Cervantes geschreven roman over de gelijknamige hoofdpersoon. Deze roman bestaat uit twee delen: het eerste werd gepubliceerd in 1605, het tweede in 1615.

Het boek is een van de eerste geschreven romans in een moderne Europese taal. Het vertelt de komische reisavonturen van een oude edelman die denkt dat hij een dolende ridder is. Deze hoofdpersoon, Don Quichot, is het stereotype van de idealist, een dwaze held die zich met zijn goede bedoelingen maar onpraktische daden min of meer belachelijk maakt.

Door het lezen van te veel ridderromans is de hidalgo (laagste adellijke rang in Spanje) Alonso Quijano zijn verstand kwijtgeraakt. Zichzelf het imago van een dolende ridder aangemeten hebbend, verlaat hij onder de naam Don Quichot van La Mancha (naar zijn geboortestreek) zijn huis en begint een dwaaltocht over de wegen en het platteland van Spanje. Gezeten op zijn strijdros Rocinant, in feite een oude, uitgemergelde boerenknol die hij ophemelt tot raspaard, en gehuld in een oud verroest harnas en een papieren helm, trekt hij ten strijde tegen alle soorten van onrecht en onrechtvaardigheid. Door het stellen van goede daden hoopt hij beroemd te worden en zo in de gunst te komen van zijn grote liefde, de wonderschone Dulcinea. De queeste naar deze hoofse en begeerlijke prinses, die in feite zijn idealisering is van Aldonza Lorenzo, een eenvoudige boerendochter uit het naburige dorp El Toboso, die hij nog nooit heeft gezien, en die vermoedelijk zelfs niet eens bestaat, is een parodie op het genre van de amour lointain.

Op zijn trektocht wordt Don Quichot vergezeld door zijn buurman en dienaar Sancho Panza. Sancho is een kleine boer, analfabeet maar niet dom, met veel en lekker eten en drinken als zijn belangrijkste interesses. Sancho weet dat zijn meester niet helemaal goed bij zijn hoofd is; Sancho betitelt hem als "ridder van de droevige figuur" maar toch volgt hij hem, want zijn zwakheid voor de aardse geneugten maakt dat hij gelooft in de grote beloning die Don Quichot hem in het vooruitzicht stelt. 

Werkloze lezer, zonder erewoord zult ge van me geloven dat ik dit boek, als kind van mijn inzicht, graag had gemaakt tot het mooiste, fierste en verstandigste dat men zich denken kan. Maar de natuurwet die zegt dat alles zijns gelijke voortbrengt kon ik niet breken. Zo begint Cervantes het voorwoord van zijn boek, brutaal en met zelfspot, maar ook meteen een hoofdthema van het boek aanduidend: de kloof tussen mooie droom en harde praktijk. In het boek zelf verbeelden Don Quichot en Sancho Panza (oftewel, zeer vrij en oneerbiedig vertaald, de heer Blaaskaak en Dikke Pens) deze klassieke tegenstelling van geest tegenover lichaam, rede tegenover begeerte, idealen tegenover de werkelijkheid. Steeds weer botsen de wanen van Don Quichot op de feiten van Sancho – de geest wil wel, maar het lichaam kan niet; de rede heeft fraaie ideeën, maar de natuur laat zich niet foppen: de feiten lijken het altijd te winnen.

Behalve een allegorie is het boek ook een parodie, het is volgens Cervantes zelf "één grote scheldpartij tegen de ridderroman", een genre dat in de zestiende en zeventiende eeuw bijzonder populair was en "door velen verfoeid maar door zovelen meer geprezen". Overdreven emoties, absurde plotwendingen en ongeloofwaardige personages waren de euvels waar de ridderroman aan leed.

Maar Cervantes heeft ook gewoon een goed en vermakelijk boek willen schrijven. In het voorwoord laat hij een vriend zeggen: Je moet zorgen dat je betoog eenvoudig, in treffende, fatsoenlijke, welgekozen bewoordingen en welluidende, geestige zinsneden is gesteld, waarbij je je bedoeling zo goed mogelijk schetst en je ideeën uiteenzet zonder ze ingewikkeld en duister te maken. Zorg ook dat bij het lezen de zwaarmoedige lezer een lach opbrengt, de goedlachse zijn lach verbreedt, de simpele niet wordt gekwetst, de schrandere je vindingrijkheid bewondert, de ernstige geen aanstoot neemt, en de voorzichtige je zijn lof niet onthoudt. (vertaling: Barber van de Pol). Cervantes schrijft letterlijk: ik wil benadrukken dat ik daarin een schat aan genoegen en een mijn aan vermaak heb aangetroffen met ridders van vlees en bloed.

Het boek werd in 1624 in Portugal gecensureerd door de Spaanse overheersers, in 1640 werd in Spanje door de Inquisitie één zin uit het boek geschrapt: "Werken van liefdadigheid die achteloos worden gedaan, hebben geen waarde".

bron: wikipedia 

https://nl.wikipedia.org/wiki/Don_Quichot_(boek)

?

Don Quichot, Sancho Panza en een windmolen - 2023

detail

 

 

KIJKDOOS

Al meer dan een half jaar werk ik weer aan een diorama. In wikipedia staat hierover: 'een diorama is een vaak museale, driedimensionale opstelling waarin een bestaande of mogelijke werkelijkheid wordt getoond. Het woord wordt gebruikt voor uiteenlopende vormen: van miniatuur-nabootsingen van veldslagen tot grootschalige habitat simulaties in natuurhistorische musea'.  Diorama klinkt wat chiquer, maar meestal gebruik ik het woord kijkdoos.

Het aantrekkelijke van een diorama/kijkdoos is dat je volledig van de buitenwereld wordt afgesloten en je in de kijkdooswereld terecht komt. Je gaat naar binnen. Er is geen ruis van andere kunstwerken die je vanuit je ooghoek ziet, en je bent onafhankelijk van de maat en de sfeer van de tentoonstellingsruimte. De kijkdoos is de tentoonstellingsruimte. 

Mijn eerste kijkdoos maakte ik op uitnodiging van curator Cornel Bierens voor de expositie Van Gogh Mini's in 2016 in museum MOTI in Breda. Mijn tweede kijkdoos was in 2022/ 2023 te zien in de expositie Kwaadaardig Mooi in museum Tot Zover in A'dam en ging over mijn in 2006 overleden broer Hans (zie eerder op deze blog). 

Nu werk ik dus al een geruime tijd aan een derde kijkdoos. Hieronder zie je de enkele plaatjes. Kijkdozen zijn moeilijk te fotograferen. De buitenkant is geen probleem, maar om van de binnenkant goed op foto te krijgen is lastig. Zeker omdat in deze nieuwe kijkdoos (net zoals bij de vorige) het licht voortdurend veranderd. 

Werk In Ontwikkeling