Het is voorjaar en ik ben zowel mijn atelier als mijn opslag aan het opruimen. Om ruimte te scheppen in mijn opslag heb ik de hele voorraad bekeken. Ik kom oudere beelden tegen die ik vergeten was, waarvan ik nu denk: dat kan veel beter. Zo gezegd, zo gedaan. Hieronder het resultaat.
zaterdag 2 mei 2020
zondag 12 april 2020
Het is vandaag eerste Paasdag. Eergisteren werd Jezus gekruisigd, en de dag daarvoor, op Witte Donderdag at hij samen met zijn discipelen Het laatste Avondmaal. In de expositieruimte van het Odapark in Venray zou een expositie openen met Het laatste Avondmaal als titel en thema. De expositie zou werk tonen van hedendaagse kunstenaars die zich gebogen hebben over dit onderwerp. De Vrienden van Job (Rinke Nijburg en ik) maakten hiervoor een nieuwe versie van Feedng the Birds die we eerder in Leeuwarden hadden geexposeerd (zie www.devriendenvanjob.blogspot.com).
Daarnaast maakte ik voor deze expositie een werk getiteld Na Het Laatste Avondmaal. Hieraan begon ik voordat er sprake was van corona in Nederland. In de kunstgeschiedenis, ook die van de laatste decennia, zie je dat er op kunstwerken over Het Laatste Avondmaal altijd zo'n hoop gedoe en heisa is met de discipelen. Heel veel beweging, opwinding en verwarring. Er heerst verwarring over alles wat Jezus aan tafel heeft gezegd. Gezien het verhaal is de consternatie heel begrijpelijk, ze hebben tenslotte heel wat te bespreken. Maar door al dat gedoe was Het Laatste Avondmaal nooit een tafereel dat mij erg aan heeft getrokken.
Door de tentoonstelling in Venray ging ik me afvragen, wat ik met dat onderwerp zou kunnen doen. Om alle commotie van de discipelen te omzeilen, nam ik als uitgangspunt niet Het Laatste Avondmaal, maar het moment iets daarna. De discipelen zijn in een andere ruimte met de afwas aan het doen en Jezus blijft alleen achter. Hij zit aan de tafel waar ze kort daarvoor met zijn allen gegeten hebben. De kruimels liggen nog op het tafelkleed. We zien hem op de rug, hij is van ons afgekeerd en kijkt de donkere ruimte in. Aan de achterwand hangt een spiegel.
Na Het Laatste Avondmaal
Tijdens het werken aan dit beeld werd het werk ingehaald door de werkelijkheid. Corona deed zijn intrede in Nederland, en Nederlanders gingen in de zogenaamde intelligente lockdown. Er worden erg veel leuke en veel flauwe filmpjes en plaatjes via Whatsapp verspreid. Zo kreeg mijn Na Het Laatste Avondmaal, met eenzame Jezus aan tafel een andere lading en werd het ineens een actueel beeld. Ik kreeg plaatjes toegestuurd van het beroemdste Laatste Avondmaal uit de kunstgeschiedenis, die van Leonardo da Vinci. Op die Whatsapp plaatjes zijn de de discipelen eruit gefotoshopt. Jezus eet zijn Laatste Avondmaal helemaal alleen in quarantaine op.
Zoals te verwachten is de tentoonstelling in Venray niet doorgegaan. Volgend jaar, op Witte Donderdag 2021, zal de tentoonstelling geopend worden. Laten we hopen dat Covid-19 zich dan dan rustig houdt en de expositie gewoon door kan gaan. Zelfs ondanks het feit dat Witte donderdag volgend jaar op 1 april valt.
Het uiteindelijke werk dat ik afgelopen week afmaakte bestaat uit 2 'kijkdozen'. Om u alvast een beeld te geven plaats ik hieronder enkele plaatjes van het hele werk. Ze zijn provisorisch gefotografeerd op mijn atelier.
Hieronder een paar beelden waaraan ik nog werk.
We never walk alone
In de kelder
Visitatie
donderdag 19 maart 2020
Vorige week kon ik in de ruimte van Scarabee* mijn beeld Zelfportret 'proefhangen'. Om het beeld te fotograferen, maar tevens om te kijken of het beeld zowel beeldend als technisch wel helemaal af is. In die week dat ik daar bezig was, had Lotte Menkman van Scarabee een afspraak met fotograaf Sven Scholten. Sven moest in opdracht van SLAK (die de ruimte verhuurd) een foto van Lotte maken in de Scarabee-ruimte .
* Stichting Scarabee wil als Renkumse kunstorganisatie een podium faciliteren aan kunstenaars van verschillende kunstdisciplines en publiek in contact brengen met kunst en kunstenaars. De relatie tussen kunst en landschap staat daarbij centraal. C
Scarabeee: De Hes 29, Arnhems Buiten,
Klingelbeekseweg, Oosterbeek
post: Postbus 73, 6860 AB, Oosterbeek
mail:
facebook: @ScarabeeOosterbeek.nl
Kijk ook eens op Cultuuragenda Renkum
vlnr : ik, Lotte, Zelfportret
fotografie Sven Scholten, met dank aan SLAK ateliers
fotografie Sven Scholten, met dank aan SLAK ateliers
Zelfportret - 2016/2020
ijzerdraad
fotografie Sven Scholten, met dank aan SLAK ateliers
Detail Zelfportret
fotografie Sven Scholten, met dank aan SLAK ateliers
Vorige week kon ik in de ruimte van Scarabee* mijn beeld Zelfportret 'proefhangen'. Om het beeld te fotograferen, maar tevens om te kijken of het beeld zowel beeldend als technisch wel helemaal af is. In die week dat ik daar bezig was, had Lotte Menkman van Scarabee een afspraak met fotograaf Sven Scholten. Sven moest in opdracht van SLAK (die de ruimte verhuurd) een foto van Lotte maken in de Scarabee-ruimte .
* Stichting Scarabee wil als Renkumse kunstorganisatie een podium faciliteren aan kunstenaars van verschillende kunstdisciplines en publiek in contact brengen met kunst en kunstenaars. De relatie tussen kunst en landschap staat daarbij centraal. C
Scarabeee: De Hes 29, Arnhems Buiten,
Klingelbeekseweg, Oosterbeek
post: Postbus 73, 6860 AB, Oosterbeek
mail:
facebook: @ScarabeeOosterbeek.nl
Kijk ook eens op Cultuuragenda Renkum
vlnr : ik, Lotte, Zelfportret
fotografie Sven Scholten, met dank aan SLAK ateliers
fotografie Sven Scholten, met dank aan SLAK ateliers
Zelfportret - 2016/2020
ijzerdraad
fotografie Sven Scholten, met dank aan SLAK ateliers
Detail Zelfportret
fotografie Sven Scholten, met dank aan SLAK ateliers
zondag 8 maart 2020
Na het Laatste Avondmaal
Carnaval is voorbij, en de 40-daagse vastenperiode is begonnen. Dit zijn de 40 dagen tussen carnaval en de eerste paasdag. De veertigdagentijd is begint in 2020 op Aswoensdag 26 februari en duurt tot en met Stille Zaterdag 11 april. Pasen valt op zondag 12 en maandag 13 april.
Op Witte donderdag , de dag voor Goede Vrijdag, eet Jezus zijn Laatste Avondmaal met zijn discipelen. Het Laatste Avondmaal is een bekend kunsthistorisch thema. Een vast gegeven is de tafel waaraan Jezus met alle discipelen zitten of staan. Meestal in grote beroering vanwege de dingen die Hij heeft aangekondigd. Maar na het eten moet er ook afgewassen worden en wanneer alle discipelen helpen bij de afwas, blijft Jezus alleen aan de tafel achter. Er liggen nog wat restjes van het Laatste Avondmaal op tafel. Hij zit er eenzaam en verslagen bij en kijkt de donkere ruimte van de eetzaal in en ziet zijn spiegelbeeld in de spiegel aan de achterste wand. Hij weet wat hem de komende dagen te wachten staat.
Na het Laatste Avondmaal (in ontwikkeling)
zaterdag 15 februari 2020
Gisterenmiddag bezocht ik twee tentoonstellingen in het centrum van Arnhem.
Eerst bezcht ik Monkey on a donkey, paintings on the wall , schilderijen van Jaap Kroneman bij Collectie Groen, en daarna City Life. Mensen & de urbane realiteit in de voormalige Walburgiskerk, waar nu tijdelijk het Arnhems museum tentoonstelling organiseert.
Twee enorm verschillende tentoonstellingen. Dat was al wel duidelijk bij het lezen van het begeleidend schrijven. Over Jaap Kronemans tentoonstelling schreef collectie Groen:
'Kroneman is zo’n drie jaar geleden vanuit Arnhem naar Brussel afgereisd. Als Hollander in Brussel woont hij in een ruim bemeten woning en atelier in het centrum van Molenbeek. De afgelopen jaren heeft hij bijna onzichtbaar gewerkt aan een nieuw hoofdstuk van zijn kunstenaarschap. Met een niet aflatende concentratie en een groot arbeidsethos is een serie werken tot stand gebracht waarvan nu voor het eerst een gedeelte te zien zal zijn bij de Groen. Een tentoonstelling met werk van Jaap Kroneman gaat niet vanzelf. Geen overzichtstentoonstelling vol kunst maar ƩƩn uitzonderlijk krachtige uitspraak over het fenomeen “schilderij”. Hij maakt geen werk waar je met een luie blik naar kunt kijken. Kijken naar dit nieuwe werk is gewoon hard werken met je ogen.
Zelf schrijft hij daarover: “je moet al schilderijen gezien hebben voordat je naar deze kijkt”. Hij stelt de kijker niet gerust met deze tentoonstelling. Met Jaap Kroneman weet je het nooit. Zijn deze doeken wel schilderijen? In ieder geval ontstijgt zijn werk het schilderij met een voorstelling, het schilderij waarop iets te zien is. Kroneman neemt je mee in een bijna zwevende betekenisloze wereld die beschreven is met een betekenisloze taal Paradoxaal? Abstract realisme? Trompe-l’oeil zonder betekenis? Het zit er allemaal in.
Kroneman is er niet de man naar om je te behagen met zijn werk. Wie niet hard wil werken met zijn ogen moet zeker niet komen kijken, dan kun je in ieder geval zeggen: ik heb het niet gezien. Aan ieder ander: kom langs en laat je ogen werken. Kroneman legt met deze tentoonstelling een meesterproef af op het scherp van de snede!'
Bij het lezen van deze tekst wordt al onmiddellijk duidelijk dat het hier gaat om kunst voor de ingewijde. Sterker nog, als we er niets aan vinden ligt het aan ons zelf, an zijn we te lui en hebben te weinig schilderijen gezien om het werk van deze geniale kunstenaar te begrijpen en tot ons te laten komen.
Ik ben ondanks dit persbericht toch gaan kijken en zag een reeks formele schilderijen. Een reeks schilderijen die vragen stelt over het maken van een schilderij. Kunst over kunst, kunst voor de ingewijde. Kunst gemaakt in de ivoren toren van de kunst. De leek heeft er inderdaad weinig te zoeken.
Op de website geeft het Arnhems Museum een heel andersoortige toelichting op de expositie City Life :
'In City Life zoomen internationale kunstenaars in op verschillende aspecten van leven, overleven en functioneren in almaar uitdijende steden. In metropolen maar ook in steden zoals Arnhem, zijn mogelijkheden en problemen van het urbane bestaan vergelijkbaar. De tentoongestelde werken geven uitdrukking aan menselijkheid achter de statistieken van urbanisatie.'
Daar waar Jaap Kronemans werk, kunst over kunst is, wil City Life juist niet over kunst gaan, maar over het stadsleven. Waar ik bij Jaap Kroneman last heb van het hoge hermetische kunstenaars-voor-kunstenaars-kunst- gehalte, heb ik bij City Life juist last van een te laag kunstgehalte. Er is weinig kunst te zien is. Het is vooral veel informatie en documentaire over (de verschrikkingen van) het moderne stadsleven. Op zich kan het stadsleven als uitgangspunt interessant zijn, maar dan moet het ook interessante beeldende kunst opleveren, en niet alleen interessante informatie of documentaires. Op een aantal mooie foto's na, blijft het daar voor mij in steken. De kunstwerken die er dan wel te zien zijn, zijn dan weer van een matig beeldend gehalte. Misschien komt dat doordat de curatoren de inhoud belangrijker is dan de vorm. Kunst gaat in dit geval zeker niet over kunst, maar kunst als maatschappelijk (glij)middel en engagement.
Kunst is vorm en inhoud. Ik hou niet van formele, hermetische kunst, maar ik hou ook niet van kunst die een invuloefening is van de door de curator bedachte (geengageerde maatschappelijke) inhoud. Ik hou van de tussenpositie. Kunst waaraan iets te zien en te beleven is, Er moet een balans zijn tussen vorm, kleur, beweging, geluid ,materiaal en een interessante inhoud, die niet alleen te begrijpen is voor de ingewijde kunstliefhebber.
Collectie De Groen
Weverstraat 40
6811EM Arnhem
+31(0)26 3033 455
info@collectiedegroen.nl
www.collectiedegroen.nl
17 JANUARI T/M 3 MEI
Jaap Kroneman
monkey on a donkey
paintings on the wall
OPENINGSTIJDEN
wo 12 - 17 uur
do-vr 12 - 18 uur
za 11 - 18 uur
zo 12 - 17 uur
Museum Arnhem
Bezoekadres
Sint Walburgisplein 1
6811 BZ Arnhem
T +31 (0)26 – 30 31 400
Openingstijden
ma & di: gesloten
wo t/m zo: 12.00 - 18.00 uur
zondag 9 februari 2020
Ik werk momenteel o.a. aan een serie ronde wandbeelden. De materiƫle basis voor deze werken is een oude emmer, lampenkap of een groot oud blik. Ze vormen een kader voor een soort theatertjes. Water gebeurt is meestal niet helemaal duidelijk, maar de mensfiguur staat altijd met zijn rug naar kijker en is onderweg naar of in ieder geval gericht op het lichtpuntje of spiegel in de donkere diepte van het tafereel (de werken zijn moeilijk goed te fotograferen, met name doordat de donkere ruimte in de beelden, die in het 'echt' voor de zuigende werking zorgt, in een foto wordt gedrukt).
Happy End
Het nog niet affe werk Happy End is verwant aan een werk dat ik al eerder op deze blog plaatste:
You never walk alone. Vanwege deze verwantschap plaats ik beeld nogmaals hieronder.
You never walk alone - 2020
Daarnaast ben ik begonnen aan een werk gebaseerd op het Laatste Avondmaal van Leonardo da Vinci. Hieronder de eerste aanzetten.
Abonneren op:
Posts (Atom)


























